عوامل دستیابی به موفقیت - کسب و کار

عوامل دستیابی به موفقیت

عوامل دستیابی به موفقیت

عوامل دستیابی به موفقیت

Success factors

عوامل موفقیت سازمان ها به سه دسته تقسیم میشوند:

الف) فرهنگ راهبردگرا: فرهنگ شرکت و موفقیت برنامه ریزی بلند مدت برهم تاثیر متقابل دارد. این موضوع به مفهوم ضرورت نوآوری به منظور تغییر در فرهنگ، متناسب با برنامه بلند مدت شرکت است. پیش بینی انحراف از عملکرد مطلوب، بررسی تغییرات محیط و اصلاح منظم راهبرد رقابتی و فرآیندها، ضرورت نوآوری را خاطرنشان میسازد. علل تغییر فرهنگ در جهت راهبردگرا شدن عمدتا به دلیل: 1)غلبه بر اینرسی راهبردی در بخش عملیاتی 2)توجه به روابط انسانی برای موفقیت طرح های فنی 3)تصمیم گیری در شرایط نامطمئن. عموما استفاده از *رویکرد اطلاع رسانی* و استفاده از فرآیند یادگیری با رویکرد تدریجی و حفظ روند *بهبودمستمر* همچنین ایجاد نگرش مثبت در کارکنان با استفاده از *رویکرد وضع قوانین* از جمله راهکارهای است که سازمان های موفق ژاپنی در تغییر فرهنگ خود از آن استفاده کرده اند.

ب) نظام برنامه ریزی: این نظام از طریق تعیین چشم اندازهای مشخص و تمرکز بر راهبردهای کلیدی موجب افزایش کارایی و خلاقیت برنامه ریزی و موفقیت در تحقق اهداف و برنامه ها میشود. تعیین چشم انداز بر اساس فلسفه شرکت موجب افزایش انگیزه و مشارکت در کارکنان میشود. رویکرد سازمانهای موفق در تعیین چشم انداز، رویکردی ایجای از طریق تصمیم گیری از پایین به بالاست. مقصود از تمرکز بر راهبردهای کلیدی، شناسایی این راهبردها و تمرکز در اولویت بندی پروژه ها و تخصیص منابع به گونه ای است که فعالیت های شرکت *هم افزایی* داشته باشند.تخصیص منابع کارآمد ، فرصت جدید نوآوری را با خود به همراه خواهد اشت. روند تغییر فرهنگ را تسهیل کرده ، پردازش اطلاعات را جهت دهی میکند . از دیگر مزیت های تمرکز بر راهبردهای کلیدی با ادغام نوآوری تدریجی انعطاف پذیری برنامه را در تغییرات مستمر افزایش میدهد. در برخی سازمانها، نظام دو برنامه ای مشتمل بر نظام برنامه ریزی بلند مدت برای نوآوری های کلان و نظام برنامه ریزی میان مدت برای نوآوری تدریجی استقرار یافته است. از دیدگاهی دیگر، فرآیند برنامه ریزی را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: روش از بالا به پایین، روش پایین به بالا، روش تعاملی. روند معمول فرایند های برنامه ریزی در سازمانهای موفق معمولا روش بالا به پایین و سپس روش از پایین به بالا و سپس تعاملی با رهبری متعهد و نیرومند از بالا به پایین بوده است. شرط موفقیت این روش استفاده از دستورالعمل های تفصیلی در تمامی واحدهای مشارکت کننده در بخش های صف است.

پ) تصمیمات راهبردی و برنامه ریزی بلند مدت: نتایج بررسی ها نشان میدهد، در سازمانهای موفق اطلاع رسانی کافی از بابت عوامل کلیدی تغییردهنده شرایط، مشارکت در اطلاعات با مدیریت بخش ها، آگاهی از نقاط ضعف و شکاف های عملکردی شرکت وجود داشته است.جمع آوری و پردازش اطلاعات راهبردی، تعداد گزینه های راهبردی تصمیم ها را افزایش میدهد و ارزیابی گزینه ها را بهبود می بخشد.

سید رضا میرمحمد

دیدگاه خود را بیان کنید

تمامی حقوق برای شرکت فناوری اطلاعات گیلاس خندان محفوظ است